[Makine sesi]
[Martı sesi] [Makine sesi]
[Ambulans siren sesi]
[Vapur düdük sesi]
[Deniz motoru sesi]
[Müzik - Duygusal]
[Deniz motoru sesi]
[Vapur düdük sesi]
-Hoş geldiniz, Orhan Bey. -Hoş bulduk.
Deniz Bey de sizi karşılamak istiyordu ama önemli bir toplantısı çıktı.
O zaman keşke önce ben otele gitseydim.
Yo, otele gitmeyin. Deniz Bey sizi hemen görmek istiyor. Buyurun.
[İç geçirme]
Orhan Bey, siz zahmet etmeyin, burada bekleyin.
Rahatınıza bakın. Bir şey içer misiniz? Çay, kahve?
Yo, teşekkür ederim.
Sen ne dikiliyorsun burada? Hadi, yürü. "Çabuk yukarı çıkart." demedim mi?
[Müzik - Duygusal]
Aman ha.
Geçmişe kafayı takan bugünü ıskalar.
[Gülme sesleri]
Nasıl İstanbul? Bıraktığın gibi mi?
-Yani. -Yorgun musun?
Yo, değilim aslında.
Hemen çalışmaya başlayabiliriz, sana soracak çok şeyim var.
Öff. Benim de binlerce soru var kafamda.
İyi ki geldin.
-Odanız hazır. -Gerek yok, ben buradan otele geçeceğim.
Bak, bir şey söyleyeceğim.
Sen üstünü değiştir istersen. Bir duş al.
Sonra bir daha konuşalım, ha?
Hoş geldin.
[Süreyya gülme sesi] -[Deniz] Bak taşıracağım şimdi.
Sabah uyanıp da evde tek eşya kalmadığını görünce
misafirinin yüzünü düşünsene.
-Bence ne yapalım biliyor musun? -Hm?
Uyurken, çaktırmadan yatağı altından alalım, tamam mı?
Sabah kalktığında neye uğradığını şaşırsın.
Hani tam evi boşaltmanın arifesinde
tutup da misafir çağırmak
olsa olsa ancak senin aklına gelirdi.
Şu içine düştüğüm hâle bak.
Anne, Allah aşkına, buna mı üzülüyorsun?
Şimdiye kadar bu eve bir sürü insan girip çıktı
binlerce şeye şahit oldular.
Kavgalar, gürültüler,
hatta neredeyse cinayet bile.
Yabancı birinin bizim buradan gidişimize şahit olması hoşuma gitmiyor.
Ha. Anne, Orhan.
Hoş geldiniz, Orhan Bey. Buyurun.
-Oturun. -Hoş bulduk.
Teşekkür ederim.
Oğlum, Londra'da yaşadığınızı söyledi.
Evet. Yıllardır Londra'dayım.
Çocukluğunuz İstanbul'da mı geçti?
Kalamış'ta.
Kalamış.
Eski Kalamış'tan artık eser yok.
Ne tatlı huzur, ne de başka bir şey. Gerçekten.
[Süreyya] Kendimi biraz sizin gibi hissediyorum, Orhan Bey.
Kendi ülkesinde yabancı.
Artık dışarı da çıkmıyorum.
İstanbul sadece anılarda kaldı.
Deniz, illa haklı çıksın ister.
Akıllı davranın, her şekilde istediği gibi gidiyor sansın.
-Kitap yazmaktan ne anlar o? -Anne.
-Kahveniz orta şekerliydi, değil mi? -Evet.
Teşekkür ederim.
Ha Orhan.
Bak, ne diyeceğim.
Şimdi bu...
...kitaptaki karakterlerle tanışacaksın.
Ama gerçekleriyle.
Şimdi karşılaştığın zaman, öyle bir soracağın...
Ne olur onlara sorma tamam mı? Bana sor.
Anlaştık mı?
Tabii, ben senin için geldim. Sen ne dersen o.
Ya bir de baş başa kalalım istiyorum.
Sen, ben, kitap.
Burada daha verimli çalışırız.
Bak istersen yarın otele bırakabilirim.
Ne dersin?
Ben oteli tercih ederim de...
...dediğin gibi olsun.
-Köpeğin var mı? -Yok.
Niye sordun?
"Bağlanmakla işim olmaz." diyorsun, öyle mi?
Seninki ne cins?
Sokak köpeği. Tommy.
Aa, kitaptaki Tommy. Çocukluğundaki gibi.
Tommy.
Hep Tommy.
[Araba motor sesi]
[Müzik - Duygusal]
[Korna sesi]
♪Alemin kralı geliyor♪
♪Geliyor, geliyor♪
♪Alemin kralı geliyor♪
♪Geliyor, geliyor♪
[Müzik - Duygusal]
[Fren sesi]
[Patinaj sesi]
Neval.
Evet.
Orhan.
-Seninle tanışmak için can atıyordu. -Öyle mi?
Neden benimle tanışmaya can atıyordunuz?
Deniz'in sizin hakkınızda yazdıkları ne kadar doğru diye.
Nasıl bir kitap yazdın sen?
Her zamanki şeyler işte.
Gerçekle kurguyu karıştırmayı seviyorum.
Yani, olayları abartmayı da severim, bilirsin.
Çok zorlanmışsındır.
Ee, nasıl anlatmış beni?
Hayda.
En iyi dostu olarak.
Çok genç yaşta tanışıyorlar.
Neval, güzel sanatlar okuyor, o da sinema.
Sonra kız, restoratör oluyor.
O da bu sırada Avrupa'ya yerleşiyor.
Uluslararası başarı kazanan bir yönetmen oluyor
ama iletişimlerini hiç koparmıyorlar.
Birbirlerine binlerce mektup yazıyorlar.
Oha, binlerce değil.
Tatillerini mutlaka birlikte geçiriyorlar.
Yazlıkta.
Bir de orada bir ilişki yaşıyorlar.
-Onu da mı yazmışım? -İlişki mi?
Onun bir ilişki olduğundan emin misin?
Neval, tamam. Yazmışım işte.
Bir gecelikti, evet.
Yani...
Benim için ömre bedeldi ama.
[Müzik - Hareketli]
♪Dünya kahırdır, sessizce çekersin♪
♪Çorbanı içersin♪
♪Münasiptir, yolunu bulup nazikçe♪
♪İçinden geçersin♪
♪Geride ne han kalır ne hamam♪
♪Biraz toz, biraz duman♪
♪Geride ne han kalır ne hamam♪
♪Biraz toz, biraz duman♪
♪Kalanlar, yalanlar, dualar♪
♪Adamlar♪
Ama bu haksızlık. siz bir sıfır önde başladınız.
Benim hakkımda çok şey biliyorsunuz.
[Alkış sesi]
Ama ben sizin hakkınızda çok az...
Ben sizi değil, Deniz'in yazdığı Neval'i biliyorum.
Hem, yazarlar kitaplarındaki karakterlerle biraz kendilerini anlatırlar.
Masal kitaplarında da mı?
Deniz bahsetti.
Editörünün gençken yazdığı bir Anadolu masalları kitabıyla
ünlü olma fikri onu çok eğlendiriyordu.
Ama sonra bir daha bir şey yazmadığınızı söyledi.
Gerçekten öyle mi yoksa fesatlığından mı uyduruyor?
Londra'da da partiler böyle sıkıcı mı olur?
Deniz'in bütün dostları böyle midir?
Deniz'in dostu yoktur.
Ben hariç.
Bu gördüğünüz herkes onun sadece hayranı.
Ya da sevgilisi.
Özellikle, vazgeçilmez olduğundan kuşku duymayan eski sevgililer.
Tabii. Tek vazgeçilmez sensin.
Deniz'in sözünü ciddiye aldığı tek kişi.
Eleştirilerine kulak verdiği yegâne şahsiyet.
Kitabında bundan bahsetmiyor mu?
Oğuz Bey.
Orhan'la tanışmışsınız.
Hm hm.
Oğuz Bey ev sahibimiz.
Aynı zamanda müthiş bir yazardır.
Yazdığı kitaplar hep liste başı.
Mutlaka okumalısın.
Yani eğer, zamanın ruhuyla ilgiliysen tabii.
Okudun mu?
Yani, duydum ama okumaya fırsat bulamadım.
Al.
-Orhan. -Yok, ben içmeyeyim.
Peki.
[Müzik - Hareketli]
-Bana bir su getirir misiniz? -Hemen getiriyorum, efendim.
Aslında sizinle daha önce tanıştık.
Yüzünüz bana hiç yabancı gelmiyor.
Belki biraz daha genç, daha gür saçlı.
Büyük olasılıkla bir partide tanıştık.
Siz Türkiye'den ayrılmadan önce.
Burada uzun süre mi kalacaksınız?
Hayır, çok kalmayacağım.
-Deniz'in kitabını bitirene kadar. -Kalmak istemiyorsunuz demek.
[Orhan gülme sesi] -O zaman bizi sevimsiz buldunuz.
Bence bu şehir beni biraz sevimsiz buluyor.
İstanbul tam bir sürtüktür.
Hiç kimseyi geri çevirmez.
Dönüşünüzün şerefine içelim.
Oğuz Bey, ben alkolü bıraktım.
[Orhan] Bir tövbekâr ha?
Kötü alışkanlıkları olmayanlara
asla güvenmem.
[Ambulans siren sesi] [Ezan sesi]
[Erkek sesi] Usta, iki işkembe. Masa beşe abi.
Gelmeden, üç gün eve kapandım,
senin bütün filmlerini izledim.
Yazdıklarında bir anlatım örgüsü yok.
Tamam, filmlerinde de bu kitapta da böyle duygular, heyecanlar
bunlardan söz ediyorsun ama kitapta biraz dağılmışsın.
[Deniz boğazını temizleme sesi]
-Sağ olasın, tatlım. -Teşekkür ederim. Yine bekleriz.
[Korna sesi] [Çarpma sesi]
[Rüzgar sesi]
[Müzik - Duygusal]
Birisi ambulans çağırsın.
Kağıtlarım.
Kağıt... Kağıt... Kağıtlarım.
Abi. Kağıtlarım.
Uçtu hepsi.
Abi, çalmasın puştlar.
Bugün çok topladım.
Gitti.
Hepsi gitti.
Abi, el at da
toplayalım kağıtları.
[Nefes sesleri]
Şş.
[Ambulans siren sesi]
Ee, ne yapalım?
Kitap için mi?
Kitap da filmler de yaptığım her şey...
...aslında blöf.
Benim hayatım blöf. Biliyorsun, değil mi?
Sen inanıyor musun bu söylediğine, Allah aşkına?
Sen ne olduğunu biliyorsun.
Niye yazdığını da...
Kitabının neresi güçlü onu da biliyorsun.
Allah aşkına söylesene, neresi?
Yusuf'un cenazesi
ve Yusuf'la ilgili her şey.
Siktir lan.
Gasılhanede yıkanması...
...ölümü...
Bence Yusuf olağanüstü bir karakter.
Ben bayıldım.
Sana bir şey söyleyeyim mi, senin kitabındaki en güçlü karakter o.
Kesinlikle.
Yusuf'ta en sevdiğin şey ne?
Loser olması mı?
Yani, bu mudur?
Yusuf bence ışığa giderken yanan bir pervane.
[Deniz gülme sesi]
Çok sıkıcı.
Çok sıkıcı, çok.
Onu ben öyle yazdım.
Öyle değil ki.
İlla bir gerçek payı vardır.
[Vapur düdük sesi]
Şu kadarcık gerçek bir an...
...gerçek bir an için
bütün kahramanlarımın bütün hayatlarını değiştirebilirim.
Ben yazdım, oğlum.
Yönetmen benim.
Kim olduklarına, nasıl davranacaklarına ben karar veririm.
Anladın mı?
Melek sanırsın.
Şeytan çıkar bazen.
Bazen de Şeytan sanırsın...
...bir bakmışsın melek.
Tamam mı, koçum?
[Şişe sesi]
Orhan.
Hayat.
[Müzik - Neşeli]
[Deniz Almanca şarkı söyler]
[Müzik - Duygusal]
[Ezan sesi]
Günaydın.
Ali.
Deniz'in abisi.
Memnun oldum. Orhan.
Ee, Orhan Bey?
Kardeşim neler yazmış bakalım kitabında?
Çocukluk anıları.
Aşklar, arkadaşlar, akrabalar.
-Öyle şeyler. -Güzel, güzel.
Bizi herkese rezil edecek anlaşılan, ha?
Sizden çok fazla bahsetmiyor, merak etmeyin.
Yani bir, iki paragrafta tabii varsınız.
Tabii canım.
O Londralarda, Romalarda, Parislerde, fink atarken
benim buralarda kalıp anneme baktığımı neden anlatacak?
Deniz'in rahatı yerinde.
O, hesabı öder, işine geldiği zaman.
Sanki para her şeyi hallediyormuş gibi.
-Valla midemi bulandırıyor. -Kendin için para istediğinde
mideni bulandırmıyor ama.
Herkese günaydın.
-Günaydın. -Günaydın.
Günaydın.
Yavrucuğum, hâlâ bu laflar mı?
Borç istiyorum anne, suç mu?
Merhaba.
-Günaydın. -Günaydın.
-Süreyya Hanım, nasılsınız? -Günaydın.
Zeynep ben. Deniz Bey'in asistanı.
-Dün akşam partide tanışmıştık. -Evet, hatırladım.
-Zeynep, bizimle bir kahve iç. -Şöyle geçeyim mi?
Hm hm.
Deniz Bey'in kitap için istediği fotoğrafları getirdim.
İstanbul'un 60'lı 70'li yıllardaki hâli.
Teşekkür ederim.
[Zeynep] Deniz Bey yok mu?
[Orhan] Uyuyordur herhâlde.
Hâlâ mı?
Gidip uyandırayım, yoksa sinirlenir.
Sen dur. Ben uyandırırım.
Peki. Sen uyandır o zaman.
Uyandırmamı tembih etmedi ama.
Sorumluluğu ben alıyorum.
Orhan Bey.
Size çalışmalarımı göstermek isterim.
İçimdeki Balıklar ve Erguvanlı Kadınlar.
Ben, hayatta Deniz'i kıskanmadım.
Ama onun çevresi çok geniş.
Bana biraz yardımda bulunabilirdi, değil mi?
Mesela şu tablolarımdan birini filmlerinden birinde kullansa ne olurdu?
Tabii bunlar fotoğraf, orijinalleri çok farklı.
Yani, değişik.
Enteresan yani.
Beğendiniz için çok mutlu oldum.
Deniz Bey odasında yok.
Telefonu da kapalı.
Sen kayıkhaneye bak, tekne duruyor mu?
-Ben de garaja bakıyorum. -Tamam.
-Deniz Bey'den haber var mı? -Hayır, yok.
Arkadaşlarını aradınız mı?
Sık gittiği yerleri, kulüp mulüp.
Ne bileyim, polistir, hastanedir.
Tüh bak, hiç aklımıza gelmedi, Komiser Columbo.
[Sultan ağlama sesi]
Sultan, ne oldu?
Yok bir şey.
[Neval] Gel, konuşalım.
Sana ihtiyaçları var, tamam mı?
[Sultan ağlama sesi]
[Vapur düdük sesi] [Martı sesleri]
[Erkek sesi] Evet, taze sıkma portakal bir lira efendim.
Taze sıkmalar bir lira.
Sizden bir ricam olacak.
Benim için ufak bir yalan söyler misiniz?
Adaya vardığımızda, Deniz'le karşılaşınca
ona buraya gelme fikrinin size ait olduğunu
aceleniz olduğunu ve buradaki işinizi halledip hemen dönmeniz gerektiğini...
Sağı solu belli olmaz.
Olay çıkartabilir.
Tamam.
[Çekiç sesleri]
[Kapı zili sesi]
Deniz!
[Kapı zili sesi]
[Anahtar sesi]
[Kapı gıcırtısı sesi]
Deniz.
[Kapı kapanma sesi]
Deniz?
[Saat gong sesi]
Neval, biz seninle hiç ayrılmayacağız.
Vedalar gözleriyle sevenler içindir,
gönülden sevenler asla ayrılmazlar.
Deniz böyle yazmış kitabında.
Yusuf'tan da bahsediyor tabii.
O yazdan...
...iki çocuğun saflıkla aşkı keşfetmelerinden...
[Kapı gıcırtısı sesi]
[Kapı açılma sesi]
Deniz böyledir.
İnsanları istediği zaman
istediği şekilde yanında tutar ya da uzaklaştır...
[Müzik - Gerilim]
[Müzik - Duygusal]
[Orhan] Herkesi kaybeden benim
Beni ise kimse kaybetmedi
Çünkü kimse bana sahip olamadı
Çünkü ben kimsenin olamadım
Deniz filmlerini yazarken hep böyle yapar.
Bulabildiği bütün malzemeleri toplamaya çalışır.
Çok ağır bir film olsa gerek.
Deniz bu kadar mutsuz mu?
Hangimiz değiliz ki?
[Martı sesleri]
-İyi akşamlar. -İyi akşamlar.
-Kusura bakmayın, geciktim. -Hoş geldiniz.
Hoş bulduk.
Bir şey bulamadınız, değil mi?
-Maalesef. -Buyurun, oturun lütfen.
-Orası Deniz'in yeri. -Deniz'in yeri.
Orhan Bey, şöyle karşıma geçin.
Size, çok yakın aile dostlarımızı tanıştırayım.
Betül ve Güzin.
Şu meşhur teyzeler. Çok memnun oldum.
Deniz'le çalışıyor, kitabı için.
Hm. Kültürlü, entelektüel biri.
-Tebrikler. -Mm hm.
Deniz sayesinde hakkınızda çok şey biliyorum.
Umarım hepsi iyi şeyler değildir.
Yani.
Deniz kitabında bu evi, kadınlarla dolu bir yer olarak anlatıyor.
Bir nevi harem gibi yani.
Hayatının ilk on yılında babası da olmadığından
-siz onun için çok önemli olmuşsunuz. -Şimdi de kitap mı yazıyor Deniz, ayol?
Hm.
Valla aç gözlü bu çocuk. Hiçbir şeyle doymuyor.
Deniz'e hiçbir şey yetmez.
Betül Hanım, Deniz sizi ayrı bir severmiş.
Sever tabii.
Onu her hafta Baylan Pastanesi'ne götürüp dondurma yedirirdim.
Hm, ondan sonra da yakışıklı birini bulunca
oğlanı taksiye atardın, eve gönderirdin.
Ben hiç değilse adamları tek tek ayarlardım.
Süreyya, bir gün kapıya dayanan üç delikanlıyı hatırlıyor musun,
-Güzin'i göreceğiz diye? [Betül gülme sesi]
İftira.
Valla bir daha söylersen dava ederim seni.
Ay çok korktum.
Süreyya seni evden kovmuştu, hatırlıyor musun?
[Gülme sesleri]
Siz kimsiniz?
Ayol hiç değişmedin, Süreyya.
Hep aynısın, herkesi eve alıyorsun.
Nasıl uyuyorsun elin adamıyla gece?
Ya seri katilse?
Ya seni boğazlarsa?
Ben hiç seri katile benziyor muyum?
O zaman bu akşam bizde kalmaya ne dersiniz?
Biz de böylece gerçek kimliğinizi araştırırız, ha?
Kimse göründüğü gibi değildir.
Röportajlarda, seri katillerin komşuları
"Hiç aklımıza gelmezdi. Çok düzgün biriydi." demezler mi zaten?
Bir akşam bu eve geliyorsunuz,
sabah Deniz evden kayboluyor.
Ama ne tesadüf değil mi?
Gerçek şu ki
siz geldiniz ve Deniz ortadan kayboldu.
Ne demek istiyorsunuz?
Deniz'in ortalıktan kaybolmasıyla benim bir alakam yok.
Yani Deniz'in kaybolduğunu biliyorsunuz.
Hanımlar, beyler, her şey gün gibi ortada.
Bu beyefendiyi tanımıyoruz
ama yakışıklı olduğunu inkar edemeyiz.
Ama Deniz'i çok iyi tanıyorum.
Aralarında anlaşmışlardır.
Muhakkak gizli bir sığınakları vardır.
Bu saate kadar birlikte olmadıkları ne malum?
Anlaştınız mı, ha?
Suç ortağı mısınız?
Siz Deniz'le nasıl bir oyun oynuyorsunuz, Allah aşkına?
Siz ciddi misiniz?
Bakın, ben buraya sadece iş yapmak için geldim.
Evet, anlıyorum, aileden biri kaybolunca,
ortalıkta bir yabancının olması hoş olmayabilir.
Bu evde ille kalayım diye ben ısrar etmedim yani.
Özür dilerim.
İyisi mi ben izninizle kalkayım. Size afiyet olsun, iyi akşamlar.
Alınmayın canım. Kuşkulanmaya hakkımız var, değil mi?
Orhan Bey, sizinle şakalaşıyoruz, anlamadınız mı?
[Gülme sesleri]
Oturun lütfen, hatırım için.
[Gülme sesleri]
[Sessizlik]
Come on, Orhan. Maybe he'll just show up anytime now.
No, Sarah, I made up my mind.
I should've left yesterday evening, I don't know why I'm still here.
From what you've said so far,
the house sounds like quite an entertaining place,
the mother, the aunts.
Would you please define the word "entertaining", Sarah?
Okay, if you insist, then I'll have you returned to keep moved up
but what if he shows and you've already left?
Well, in that case then Deniz Soysal will have to come to London himself.
Oh, right.
Just a second.
Sibel Hanım, sizin kapı vurma adetiniz yok mudur? Çok mu acil?
Evet, acil.
Sarah, I have to go now.
Okay, call me back whenever you like.
Sure, but I dont know when that will be.
-Buyurun. -Polise
Deniz Bey'in kaybolduğunu bildirdik.
Olay basına sızmasın diye
Süreyya Hanım eskiden tanıdığı bir emniyet müdürünü aradı.
Biliyorsunuz, Deniz Bey gibi ünlü bir kişi söz konusu olduğunda
basın akbaba gibi üşüşür.
Bu sayede bizi burada sorguladılar ama sizi karakola bekliyorlar.
Söylediklerinizi bir bir anlattım.
Ağız birliği etmek için söylüyorum,
çelişkiye düşmeyin diye.
Neden çelişkiye düşecekmişim?
Yani...
Polisin işi belli olmaz.
Yani biz o gece bayağı bir içtik.
Orhan Bey. Yüksek.
Biz o gece bayağı çok içtik.
O yüzden bilmiyorum, yani, çok fazla bir şey hatırlamıyorum tabii.
Yani, bilirsiniz, insan çok içince...
Bilmiyorum, içki içmem.
Çok içmek sizi nasıl etkiliyor, Orhan Bey?
Yani ne oluyor?
Olup biteni hatırlamıyor musunuz?
Kendinizi mi kaybediyorsunuz?
Sonradan pişman olacağınız şeyler mi yapıyorsunuz?
Yani, öyle değil tabii de...
Yani, ne bileyim...
O geceye dair biraz benim kafam karışık yani.
Ben bayağıdır içmiyordum. Hiç içmiyordum yani.
O gece ilk defa içtiğim için belki hiçbir şey hatırlamıyorum. Bilmiyorum.
Zaten yalının bahçesinde sızıp kalmışım.
E peki Deniz Bey sizi uyandırmadı mı?
Yani orada açık havada öyle uyumanıza nasıl göz yumdu?
-Yani galiba bir, iki kere seslendi. -Efendim?
Bir, iki kere seslendi falan ama
yani bilmiyorum, hayal meyal. Belki de rüya gördüm. Bilmiyorum.
Her şeyi anlattığınızdan emin misiniz, Orhan Bey?
Ben hatırladığım her şeyi anlattım size.
-Halis. -Buyurun.
-Nasıldı Balıkçı Akın? -Harika.
Bak, amirini dinle hep.
Balığın iyisi, amirin tavsiyesi.
İyi, ayarla da bir akşam Selda'yla da gidelim.
Siz nasıl uygun görürseniz.
Ne oldu?
Bitirdik herhâlde.
Otur.
Birkaç gün bir yere ayrılmamanızı öneririm.
Ben artık Londra'ya dönmek istiyorum.
Şimdilik dönmeseniz daha iyi olur.
Bakın, ben Deniz Bey'le iş yapmak için buraya geldim
kendisi de ortalıklarda yok.
Çalışamayacağıma göre burada niye kalmam lazım anlamıyorum.
Nedir bu telaş, Orhan Bey? Neden ülkeden hemen ayrılmak istiyorsunuz?
Siz beni bir şeyle mi suçluyorsunuz?
Hayır.
Ama Deniz Bey'i en son gören sizsiniz.
Önemli bir tanıksınız yani.
O geceyi iyi düşünün.
Bazen ipucu yakalamak için bir kelime yeterlidir.
Bir cümle.
Hatırlamaya çalışın.
Belki birkaç gün sonra tekrar görüşürüz.
Kimliğimi alabilir miyim?
[Müzik - Duygusal]
[Polis] Buyurun.
[Erkek sesi] Bir zahmet ücretleri uzatalım.
Bir tane uzatır mısın?
[Erkek sesi] Bir kişi alır mısın?
8Pardon, uzatır mısınız?
Beyefendi, şuradan bir tane uzatır mısın?
Bir tane.
[Müzik - Duygusal]
İnecek var.
[Yusuf] Bir balık ekmek alabilir miyim?
[Martı sesleri]
[Yusuf] Ne istiyorsun lan benden, puşt?
[Yusuf] Kalksana buradan.
Kalksana buradan!
Siktir git!
Siktir!
Zor oldu mu burayı bulmak?
Hayır, hiç zor olmadı.
Polis ne sordu?
Deniz'le o gece neler yaptığımızı sordu.
Deniz'i en son gören ben olduğum için
önemli bir tanıkmışım.
Ama pek öyle değil işte.
Uykumun arasında Deniz'in bana seslendiğini duydum.
Yanında da biri vardı.
-Kim? -Bilmiyorum ki.
Ben sadece kıyafetini gördüm.
Peki bunu polise anlattınız mı?
I-ıh. Ben rüya gördüm sanıyordum.
Sorgu odasından çıkıp da adamı orada, karakolda görünce anladım rüya olmadığını.
-Zaten sonrasında takip ettim. -Nasıl biri?
Benim boylarımda,
40'lı yaşlarda, kumral, zayıf.
Uzun saçları var. Seyrek sakalları var.
-Yusuf. -Delici ve keskin bakışlı.
-Yusuf mu? -Mm hm.
İyi de Yusuf öldü. Deniz kitabında öyle yazıyor.
Güzel.
Yusuf bunu duyduğunda küplere binecek.
Deniz'e bir şey yapmış olabilir mi?
Yusuf sadece kendine zarar verir.
[Müzik - Duygusal]
[Martı sesleri]
[Galeri ortam sesi]
Nerede o?
Deniz nerede?
Neden söyleyeyim?
Nerede olduğunu biliyorsun yani.
Polise ne anlattın?
Sana ne?
Peki o gece neden geldin Deniz'in yanına?
Yusuf, lütfen bir şey söyle. O gece neden geldin yalıya?
Senin için.
Sana sürpriz yapacaktı. Beni görünce çok şaşıracakmışsın.
Salak gibi gülüyordu.
Zaten sonra kavga ettik, ben de çekip gittim.
Demek bunu planlıyordu.
Deniz kitabında senin öldüğünü yazmış.
Ben de öyle zannediyordum.
Seni karşımda görünce herhâlde yüzümün alacağı şekli merak etti.
Nasıl ölüyormuşum peki?
İntihar.
[Yusuf gülme sesi] -Yani öyle olduğu anlaşılıyor.
Ölümüme de karar vermiş demek.
Neden intihar ediyormuşum?
Onu yazmamış.
Ama seni çok güzel yazmış.
Duygu dolu, içten.
Tabii ya.
Deniz içten olmak için yalan söylemek zorundadır.
Başka ne yazmış?
Daha çok çocukluğunuzu anlatıyor.
Deniz orada mı kalmış?
Biz hep orada kaldık.
O gece gelmeseydim...
...ya da...
...hiç onun yanından ayrılmasaydım...
Keşke, keşke, keşke.
Beraber yüzmeseydik, birbirimize sarılmasaydık.
Deniz'le hiç tanışmasaydım.
Hiç tanışmasaydım Deniz'le.
[Yusuf kusma sesi]
[Yusuf burnuna çekme sesi]
İstemem, sok cebine.
-İyi gelir, kendine gelirsin. -Sok cebine.
-Ben senden de beterdim. Hadi kalk. [Yusuf gülme sesi]
Bravo.
Hayatta kalmayı başardın demek.
Ve iyileştin, öyle mi?
İyileştin de ne oldu peki?
Ha? Arabayı unutabildin mi?
Yoksa orada mı kaldın?
Arabanın içinde.
Nereye kaçıyorsun?
Canlılardan mı korkuyorsun yoksa?
-Zombi! [Yusuf gülme sesi]
Zombi!
Size ne yaptı ya da ne söyledi bilmiyorum.
Ama ne olur Yusuf'a kızmayın.
Onu bir tanısanız...
Yani, keşke tanıyabilseniz.
Deniz size benim hakkımda ne anlattı?
Neden?
Boş ver.
Sizde kalsın.
Sonuçta üzerinde çalıştığınız kitabın bir parçası.
"Neval, ben senden asla..."
Demek Roma'dan size attığı bir kartın üzerine yazmış bu sözleri.
Birini sevdiğin zaman...
...onun da seni aynı şekilde sevdiğini umuyorsun.
İkinizin de aynı duyguları yaşadığını zannediyorsun.
Ama işin gerçeği bambaşka işte.
Onun kalbinden geçenleri asla tam olarak bilemiyorsun.
Ve asla...
...seninkiyle birebir örtüşmüyor.
Şu arkadaki dükkanı gördünüz mü?
Saatçi dükkanını mı?
Evet. Orası benim babamın dükkanıydı.
Benim bütün çocukluğum orada geçti.
Öyle mi? Şimdi kimin peki?
Bir saat bakma bahanesiyle içeri girelim mi?
İster misiniz?
Hoş olmaz mı?
Belki başka bir zaman.
[Müzik - Duygusal]
Neval Barlas.
[Saat tıkırtısı sesi]
[Müzik - Neşeli]
[Çocuk gülme sesi]
[Çocuk ağlama sesi] [Müzik - Gerilim]
[Ezan sesi] [Saat tıkırtısı sesi]
[Nefes sesleri]
[Camı tıkırtısı sesi]
[Cam kırılması sesi]
[Ağlama sesi]
[Nefes sesleri]
[Sessizlik]
Özür dilerim.
Hepinizden.
Bir kabus gördüm.
İnşallah sık gördüğünüz bir kabus değildir.
Yoksa evi başımıza yıkacaksınız.
Anne, yapacak bir şey yoksa ben gidip yatıyorum.
-Hadi iyi geceler. -Hadi. İyi uykular size.
İyi dinlenmeler, çocuklar.
Sultan sen buraları yarın toparlarsın.
Tatlı rüyalar, Orhan Bey.
İyisiniz değil mi?
-Mm hm. -Hıh, iyi dinlenmeler.
Size de iyi geceler, Süreyya Hanım.
Bu yaşına geldi Deniz, hâlâ eve gelmeden uyuyamam.
Merdivenleri çıkışını,
koridordan yürüyüp usulca kapımı açışını dinlerim.
Uyuyor gibi yaparım.
O da bunu bilir ama bilmezlikten gelir.
Usulca yanıma uzanır.
Bazen böyle uykuya dalarız.
Doğduğu andan itibaren
onu hep korumam gerektiğine inandım.
[Orhan ağlama sesi]
Tuhaf bir duygu.
Sürekli bir acı.
[Orhan ağlama sesi]
Hikayenizi bilmiyorum...
...ama acıyı tanırım.
Acı ya insanları uzaklaştırır
ya da sonsuza dek birleştirir.
Deniz de acı çekeni tanır.
Aranızdaki bağın farkındaydı.
Deniz insanları seçer.
Her zaman seçmiştir.
Boğaz'da bir ceset bulmuşlar.
[Kapı açılma sesi]
Teşhis için yarın gideceğiz.
[Kapı kapanma sesi]
Sizin de gelmenizi isterim.
[Kadın sesi] Süreyya Soysal!
Anne, ben de geliyorum.
[Kapı kapanma sesi]
Böyle durumlarda sigarayı bıraktığıma yanıyorum.
Ali Karabulut.
[Kapı kapanma sesi]
[Kadın bağırma sesi]
[Kadın sesi] Yavrum!
Hoş geldin.
Hoş buldum.
Ne çabuk çıktın merdivenleri.
Solsunlar istemedim.
Zahmet ettin.
Teşekkür ederim, çok güzeller.
Sen de öylesin.
Yok canım. Her zamanki hâlim.
[Müzik - Neşeli]
Keyfine bak. Hemen geliyorum.
Evin çok güzelmiş.
Teşekkür ederim.
Oo.
Manzaran da harika.
Ama bak şimdiden söyleyeyim
öyle Süreyya'nınki gibi mükellef bir sofra falan bekleme.
Mutfaktan gelen kokular gayet güzel.
Hem Süreyya'nın evinde...
...yemeği Sultan yapıyor, Sibel övünüyor.
Merhaba, hoş geldiniz.
Ben Ömer. Neval'in eşiyim.
Hoş geldiniz.
-Memnun oldum. -Ben de memnun oldum.
Buyurun, lütfen oturun. Rahatınıza bakın.
Orhan, kusura bakma, tanıştıramadım.
Ömer, kocam.
[Martı sesleri]
Kitabınızı bir yıl önce,
Deniz sayesinde keşfettim.
Ben gerçekten çok sevdim.
Sözlü geleneğe ait masalları modern bir dille
okuyucuyla buluşturmayı başarmışsınız.
Önce Neval okudu, sonra bana ısrarla "Okumalısın." dedi ve
haklıymış da.
Bana kitabımı okuduğunu söylememiştin.
Öyle mi? Unutmuşum.
Kitabın gerçekten çok güzel.
Bir yazar gibi özgür olmayı...
...kimseye bağlı kalmamayı o kadar çok isterdim ki.
Biz mimarlar, binlerce sayı,
birçok formül arasında çoğu zaman sıkışıp kalıyoruz.
Sizi gerçekten kıskanıyorum.
Beni kıskanmanıza gerek yok.
Ben çok uzun zaman önce yazmayı bıraktım.
Ciddi misiniz?
Neden peki?
-Ben tatlıyı getireyim. -Hayır, hayır. Lütfen.
Ben hallederim.
O gün vapurda...
...dışarıda öyle...
...sessizce otururken...
...nefesini duyuyordum.
Omuzun usulca omzuma değiyordu.
Arabaya doğru yürürken o...
...ilk akşam...
...seni ilk gördüğümde...
...böyle olacağı aklımın ucundan geçmezdi.
Sonra ertesi gün...
...öyle, birdenbire...
...nasıl olduğunu anlamadan...
Tahmin edemezdim.
Hayatım boyunca aradığım sevgilim olabilirsin.
Ama olmayacaksın.
Olmayacak.
Bilmeni istedim.
Neval'im.
Harika bir şey yapmışsın yine.
Elinin değdiği her şey mükemmel oluyor.
[Müzik - Duygusal]
[Kapı zili sesi]
Ne oldu, bir şey mi unuttunuz?
Yıllar önce ben, çok gençken
evliydim, bir oğlum vardı.
Az önce o masada bahsettiğimiz müthiş kitabı yazmıştım.
Zümrüt'le kendimizi her şeye açık, güçlü hissediyorduk.
Derken başımıza korkunç bir şey geldi.
Yani çok özür dilerim, bunu burada söylemek bile çok acı.
Biz o olaydan sonra İstanbul'da yaşamaya devam edemedik.
Zümrüt, Yeni Zelanda'ya gitti. Ailesi ona yardım etti.
Ben de Londra'ya sığındım.
Ve kendimi her türlü duyguya kapattım.
Her türlü, heyecandan, aşktan, sevgiden yoksun...
Hep de böyle olacağını zannediyordum.
Ama işte, yıllardır gelmediğim bu İstanbul'a geldiğimden beri...
...bu İstanbul'a geldiğimden beri, yani...
...Neval'i ilk gördüğümden beri ben, varlığını tamamen unuttuğum
bir duygunun içimde yeniden canlandığını hissettim.
Çok özür dilerim sizden. Bunu belki size söylemem yanlış.
Ama ne olursunuz beni anlayın.
Benim için çok önemli. İçimde kalıp kaybolsun istemedim.
Sizden özür dilerim.
Çok özür dilerim.
Durun, lütfen. Durun.
Özür dilemenize gerek yok.
Ben de sizinle aynı şeyi yaşadım.
Neval'e ilk görüşte aşık oldum.
İkimiz de bu konuda eşitiz ama...
...yalnız aramızda bir fark var.
Neval'i önce ben gördüm.
[Sultan Kürtçe konuşma]
[Müzik - Duygusal]
Kocam, çocukluğundan beri Deniz'in hiçbir hatasını affetmezdi.
Saatlerce Deniz'i buraya kapatırdı.
Hem de defalarca.
İçeri girebilirdim...
...camı kırıp onu dışarı çıkarabilirdim ama yapmadım.
Yılmaz, Deniz'in değişebileceğine inanıyordu.
Ama cezalandırdıkça Deniz daha da direniyordu.
Deniz'in odasının anahtarı. Sizde kalsın.
Belki bizi ona götürecek bir şeyler bulabilirsiniz.
[Dalga sesi] [Martı sesleri]
[Sibel] Asaf Hoca'nın nişanları, o koskoca gümüş tepsi, semaver.
[Ali] Ben aldım, tamam mı? Ben aldım.
[Ali] Müzelik parçalar onlar. Evde tutmaya hakkın yok onları.
[Sibel] Müzelik parça olduğu için mi üç kuruşa eskiciye sattın?
[Ali] Öf. Peki ya annemin mücevherleri?
[Sibel] Değer biçtirmeye götürdüm onları bedestene, tamam mı?
[Sibel] Süreyya Hanım beni görevlendirdi.
[Ali] Beni görevlendirseydi ben onları çok daha fazla fiyata satabilirdim.
Sen onları çoktan yok etmiştin.
-Hepsini hiç etmiştin. -Hadi be!
[Ali] En azından aileden birine kalmış olurdu.
Asırlardır evimize çöreklenmiş birine değil.
[Sibel] Asırlardır size bunca emeği geçmiş birine, tamam mı?
-Siz nankörlükte artık... -Sen o kadar konuşuyorsun ama peki ya...
Peki ya Limoges yemek takımı?
-Onları ayrı ayrı saymak zorundaydım. -64 parçaydı, 12 parça kalmış. Hadi be!
-Onlar birlikte olunca kırılır. Onun için. -Hadi be! Yalan söylüyorsun.
[Süreyya] Yeter! Susun artık!
[Süreyya] Mücevherler, tablolar, neyi paylaşamıyorsunuz?
[Süreyya] Eşyalara o kadar bağlısınız ki!
[Süreyya] Gittiğimiz yerde hiçbirine yer olmadığını sanki bilmiyorsunuz!
[Ali] Annecim, 240 metrekare.
[Müzik - Duygusal]
Başka bir saatin zembereğini takarım ama ben buna yine.
[Kapı açılma sesi] -Bırakmanız lazım tabii.
Tamam.
Ee...
Tamam, siz merak etmeyin. Ben bunu halledeceğim.
-Biter bitmez de arayacağım sizi. -Teşekkürler.
Güle güle.
Burası bayağı değişmiş.
-Hm. -Bir sürü dükkan açılmış.
Şu yanımızdaki hemen, satmamı istedi.
Dükkanını büyütmek istiyormuş da dedim "Kardeşim burada değil.
-Şimdi o olmadan ben karar veremem." -Sen istiyorsan verseydin.
Bu dükkan senin. Senin emeğin çok yani burada.
Yok canım, ben seni bahane ettim.
Satmak isteseydim satardım sana sormadan da.
Onlar ısrar ettikçe ben de inada bindiriyorum.
Yazık.
Erdem de az çekmedi bu huyumdan.
Sahi, o nasıl? Nasıl gidiyor işleri?
Hm.
Ayrıldık biz, iki yıl önce.
-Üzüldüm. -Ay. Valla ben üzülmedim.
Birbirimize tahammül edemiyorduk artık.
Çocuklar da büyüdükten sonra o kadar zor ki o evliliği sürdürmek.
İstediğin kadar beraber seyahatlere çık git.
Akşamları romantik yemekler ye, öf.
Bir bakıyorsun benim karşımda bir yaşlı adam.
Onun karşısında da bir yaşlı kadın.
Eşyalarının hepsi depoda duruyor. Biliyorsun, değil mi?
Sakın "Bir şeye ihtiyacım var." deme,
karman çorman orası. Ben hayatta bulamam hiçbir şey.
Orhan.
Ben sana bir sürü mektup yazdım, birine bile cevap vermedin.
Ha?
Bir kart atsaydın bari.
Boş kağıt gönderseydin hatta. Boş zarf.
Yok oldun ya.
Bayağı yani. Yok.
Babam öldü.
Sonra annem hastalandı.
Ben hep tek başımaydım.
Annemin endişesi neydi, biliyor musun?
Senin onun için suçluluk duymandan korkuyordu.
Hâle bak.
Yani, hastayken yanında olamadın diye pişmanlık duymanı istemiyordu.
Bana kaç kere yemin ettirdi, biliyor musun?
Sana hiçbir şey söylemeyeyim diye.
Ama öyle yani.
Öyle. Çok ilginç.
Millet nasıl meraklıydı seni karalamaya, dedikodunu yapmaya.
Tabii ediyorlardı.
İngiltere'ye kaçmak kolay tabii.
Doğru ama. Uzaklara gitmek bir işe yaramadı sonuçta.
Hiçbir şey yapamazdın.
Siz, evladınızı bir gün görmeseniz dayanabilir misiniz?
Ben tam 11 senedir görmüyorum.
Dağlar, taşlar, kuşlar, duyun feryadımı.
Ben yavrumu istiyorum, yavrumu.
Hesabı alabilir miyim?
Tabii.
Sekiz numaranın hesabıyla ilgilenebilir miyiz acaba?
-Bir de çay lütfen. -Tabii, hemen geliyor.
[Garson] Ergün, bakar mısın?
[Müzik - Duygusal]
[Neval] Ömer, seni bekleyemedim. Davetten acil ayrılmak zorunda kaldım.
Yok, gerek yok. Sen eğlenmeye bak.
Mm hm. Tamam, evde her şeyi anlatırım.
Hoşça kal.
Her şeyi aldın mı Sultan? Kazak, ceket, hırka, iç çamaşırı.
Hah, her şeyi aldım, Süreyya Hanım.
Allah, kazak gitti.
Sizlere de gece gece rahatsızlık verdim,
kusura bakmayın ama Süreyya Hanım tek başıma hakkından gelemedim.
Şimdi bunları konuşacak vaktimiz yok, yavrucuğum.
Bir an evvel Neval Hanım'la yola çıkın.
Ne yaptığınızı anlamadım ama ben de sizinle geleyim mi?
Çok teşekkürler ama gerek yok.
Gayet de gerek var.
[Sultan Kürtçe konuşma]
[Köpek havlama sesleri]
[Kapı açılma sesi] [Kapı kapanma sesi]
[Ayak sesleri]
[Kürtçe konuşma]
Anlatacak mısın?
Abisi.
Evleri yıkılmış.
Çatışma falan.
Yani anlayacağın evsiz barksız kalmışlar.
Burada bir akrabalarına gelmişler.
Sığınmak için.
[Kürtçe konuşmalar]
[Müzik - Duygusal]
[Kürtçe konuşmalar]
Sultan, nereye gidiyoruz?
Abla, kusura bakma. Otogara gidelim mi?
Burada kalacakları yer olmadı.
Bursa'da bir akrabamız var işte onların yanına gidecekler.
-Tamam. -Sağ olasın, abla. Teşekkür ederiz.
-Rica ederim, ne demek. -Allah razı olsun.
[Davul zurna sesleri] ♪En büyük asker bizim asker♪
[Kürtçe konuşmalar]
Otobüsünüz biraz sonra kalkıyor.
-Abla, çok teşekkür ederiz. Sağ olasın. -Rica ederim, ne demek. Olur mu hiç?
Onlar da merak etmişler.
Acaba hocanın evinde ne oluyor?
Hoca da kapıyı açmayınca herkesi almış bir merak.
[Kapı tıklatma sesi]
Rahatsız etmiyorum umarım.
-Ah. Rica ederim, buyurun. -Kalkmayın.
Deniz buraya bir paket sigara saklar.
Bırakacağı gün için.
Alır mısınız?
[Çakmak sesi]
İrade sıfır.
Bu evi de terk etmenin zamanı geldi artık.
Ben de yarın odamı boşaltıp otele geçeceğim zaten.
Deniz dönene kadar bu odayı boşaltmayacağım.
Burada kalın.
Tamam. Tabii ki.
Yılmaz onu istemiyordu.
Havlamasına takmıştı.
Bir gün aldı götürdü.
Bir daha görmedik Tommy'yi.
Ama Deniz onu beklemekten vazgeçmedi.
[Müzik - Duygusal]
Ah. Beklemek...
Çok güzel.
O yönetmen de ne kadar enteresan.
O, gökyüzünün altında beliren, o ilk anda seni neredeyse ürküten...
...o kırmızı yalının hâli.
O, tek derdi kağıtları olan evsiz adam.
Yani, yazdıklarında İstanbul'un bütün
güzelliği var, hüznü var,
o tarif edemediğimiz o boğuk hâl var.
Bundan şahane bir roman olur. Biliyorsun bunu, değil mi?
Ama bak,
bütün bunlardan daha önemli bir şey var.
Artık gitme.
Aldığım kararı paylaşmak için çağırdım sizleri buraya.
Düşündüm, taşındım, başka bir çıkış yolu bulamadım.
Deniz'in kitabını ben tamamlayacağım.
Kitap hakkında konuştum onunla.
Tam olarak ne istediğini biliyorum.
Deniz gelmeyecekmiş gibi konuşmaktan vazgeç.
Bir şey biliyorsun da mı konuşuyorsun?
Uyan artık, Yusuf. Uyan.
Deniz hiç dönmeyecek.
Sen ne biliyorsun?
Ne diyorsun sen?
Hiç değilse sen saf ayaklarına yatma, Neval.
Deniz'in öldüğünü en az benim kadar sen de biliyorsun.
Üçünüz de biliyorsunuz.
Bilmediğimiz tek şey
kaza mı, intihar mı?
Saçmalama.
Deniz asla intihar etmez.
Belki de birisi artık onun sahneden inme vaktinin geldiğine
karar vermiştir.
Sen aşağılık bir adamsın ya.
Deniz'i kim öldürmek ister?
Bunu en iyi sen bilirsin.
Kim getirdi onunla malı?
-Hadi. Söylesene. -Siktir.
Söyle. Bela tiplere kim bulaştırdı Deniz'i?
Sen ancak kaçarsın, keş.
Hadi söylesene, Yusuf Bey.
Yusuf.
Şu yüzüne bir bak.
Gelmeden önce çektin değil mi? Ha?
Belki de burada, banyomda.
Sen bir hiçsin, Yusuf. Bir hiç.
Deniz sende ne buldu, hiç anlamadım.
Belki sadece merhametinin kölesi oldu.
[Müzik - Duygusal]
[Müzik - Hareketli]
Sen niye hâlâ benim peşimden geliyorsun?
Sen onun en yakınısın.
Sen ne biliyorsun ki bizim hakkımızda?
Deniz'in kitabında yazdıklarını.
Çocukluğunuz.
Biz birçok şeyi beraber keşfettik.
Öpüşmeyi...
...dokunmayı, okşamayı...
...neyin ne kadar zarar verdiğini...
Boğaz'ı hiç yüzerek geçmeyi denedin mi?
Hiç aklıma bile gelmedi.
Ona karşı kazandığım tek zafer oldu Boğaz.
Küçükken...
...Boğaz'ı yüzerek geçmek için onu yarışa çağırırdım.
Önce dener, sonra
beş metre sonra korkup geri dönerdi.
Ben geçtim birçok kez.
Kolay değil. Zor.
Tehlikeli.
Ama muhteşem.
Şehrin kalbine girmek, onun bir parçası olmak...
İstanbul'un...
İstanbul'un bir parçası olmak.
Kıyıda kalıp beni beklerdi.
Asla beceremeyeceğini biliyordu çünkü.
[Ezan sesi]
[Vapur düdük sesi]
[Dalga sesi]
[Müzik - Duygusal]
[Ezan sesi]
[Müzik - Duygusal]
Canımın içi.
Oğul yarısı.
Gitti Yusuf'umuz bak.
Adını ağzından düşürmezdi.
Bir bahaneyle adını anardı.
Deniz, Deniz.
Seni anlatırdı hep.
[Dalga sesleri] [Vapur düdük sesi]
[Sibel] Süreyya Hanım.
Araba bizi bekliyor.
Allah'a ısmarladık, Orhan.
Ah, Orhan Bey.
Sizi rahatsız etmek istemedim,
ama gitmeden kapıları, pencereleri sıkıca kapatmayı unutmayın.
[Müzik - Hareketli]
-Orhan? -Merhaba. Nasılsın?
-Rahatsız ediyor muyum? -Rahatsız etmiyorsun. İyiyim.
Ben, Deniz'in Yusuf'a yazdığı bir mektubu buldum bilgisayarında.
O gece sabaha karşı, kaybolmadan hemen önce yazmış.
Beni çok etkiledi. Seninle onu paylaşmak istedim.
-Okusana. -Olmaz. Telefonda okuyamam.
Buluşabilir miyiz?
[Ezan sesi]
♪Bak kendi kendini aramak♪
♪Ama bulmak hiç de kolay değil♪
[Telefon zili sesi]
Neredesin?
[Neval] Orhan, ben gelemiyorum.
Özür dilerim, haber vermeliydim biliyorum ama yapamadım.
Denedim. Çıktım.
-Ama sonra geri döndüm. -Neredeysen ben oraya geleyim.
Eve varmak üzereyim.
Neredesin, Neval?
Ne yazmış Deniz?
-Neval, sen neredesin? -Dedim ya, evin yakınındayım.
Sakın bir yere kıpırdama. Sesin gidip geliyor. Seni duyamıyorum.
Tamam. Durdum.
Ne yazmış?
Şöyle başlıyor mektup:
"Senden nefret ediyorum.
Senden ne kadar nefret ettiğimi bilemezsin, Yusuf.
Her zamanki gibi beni yanlış anladın.
Ben seni özlüyorum, sense seni kullandığımı düşünüyorsun.
Ben seni severek bütün dünyaya karşı durduğumu zannediyordum
hâlbuki sen sadece beni karşına alıyorsun.
Terk edildiğini sanıyorsun.
Hâlbuki aşkımıza kendini teslim etmeyen sensin.
Aşk.
Ben bu sözcükten korkmuyorum, ya sen?
Neden kendinden ve benden nefret ettiğini söylüyorsun?
Başkaları bizi cezalandırdı diye daha kendimizi ne kadar cezalandıracağız?
Bir tek şeye ihtiyacımız var, o da biraz cesaret.
Bende olduğunu düşünüyorum.
Senden korkmuyorum, restini de görüyorum. Hazırım.
Ya sen?"
Gelmediğine üzüldüm, Neval.
Seni görmek istiyordum.
[Araba motor sesi]
Tommy.
Hep Tommy.
[Çekiç sesleri]
[Müzik - Hareketli]
♪Dünya kahırdır sessizce çekersin♪
♪Çorbadır içersin♪
♪Münasip bir yolu bulup nazikçe♪
♪İçinden geçersin♪
♪Geride ne han kalır ne hamam♪
♪Biraz toz, biraz duman♪
♪Geride ne han kalır ne hamam♪
♪Biraz toz, biraz duman♪
♪Yok olmaz böyle♪
♪Isır ekmeği fırlat köşeye♪
♪Yemekler, içkiler, sohbetler♪
♪Masallar♪
♪Hevesler, yalanlar, kuleler, hatalar♪
♪Ahlar ölüyor♪
♪Zaman kanatlarıyla büyüyor♪
♪Gidenler, kalanlar, yalanlar, dualar♪
Alt yazı: Deniz Karagöz